Zjawiska fizyczne występujące w szybach zespolonych – zjawiska te nie są wadami i nie podlegają reklamacji jakości szyb zespolonych.

Mając na uwadze dostarczenie klientom wyrobów o gwarantowanej jakości, zapewniających użytkownikom satysfakcję w trakcie wieloletniej eksploatacji oraz w trosce o utrzymanie zaufania do jakości szyb zespolonych produkowanych przez Uniglass Polska Sp. z o.o. przekazujemy Państwu informację o zjawiskach fizycznych występujących w szybach zespolonych, jednocześnie informując, że nie są one wadami podlegającymi reklamacji jakości szyb zespolonych.

Zabarwienie własne szkła

Wszelkie stosowane do produkcji wyrobów szklanych materiały mają własne, zależne od zastosowanych surowców zabarwienie, które staje się coraz bardziej widoczne wraz ze wzrostem grubości szyby. Celem spełnienia ustawowych wymogów dotyczących oszczędzania energii stosuje się szyby termoizolacyjne. Także szyby termoizolacyjne mają własne zabarwienie. Zabarwienie to może być różne w zależności od tego, czy ogląda się przedmioty umieszczone za szybą, czy też patrzy się na samą powierzchnię szyby. Zauważalne wahania odcienia zabarwienia szkła możliwe są ze względu na obecność w nich tlenku żelaza, proces powlekania, warstwę powlekającą, jak również zmiany grubości szkła i struktury szyby i nie można ich uniknąć. Producenci szkła i powłok na szkle dokładają starań dla zapewnienia możliwie idealnej powtarzalności parametrów procesu, a tym samym uzyskiwanej barwy i odcienia szkła i powłok. Tym niemniej, każdy z tych procesów posiada pewne granice tolerancji powtarzalności, w ramach których mogą mieścić się niewielkie różnice obserwowanego odcienia i barwy. Z tego też względu zalecane jest jednorazowe zamawianie szkieł na całe elewacje budynków.

Kondensacja pary wodnej na zewnętrznych powierzchniach szyb

Woda kondensacyjna tworzy się, gdy cieplejsze, wilgotne powietrze graniczy z powierzchniami o odpowiednio niższej temperaturze. Powietrze oziębiając się na zimnej powierzchni szkła przechodzi w stan nasycenia, czego efektem jest skraplanie się nadmiaru wilgoci na szybie.
Gdy szyba zewnętrzna posiada zimną płaszczyznę (wynik niskiej temperatury zewnętrznej), to przy odpowiednio wysokiej wilgotności tworzy się na jej powierzchni kondensat. Ważnym powodem utrzymywania się stosunkowo niskiej temperatury powierzchni szyby zewnętrznej jest coraz lepsza izolacyjność cieplna szyb zespolonych (t.j. niski współczynnik przenikania ciepła U), która powoduje przedostawanie się na zewnątrz tylko niewielkiej ilość ciepła z pomieszczeń.
Należy podkreślić, że za wadę szyb zespolonych uważane jest wyroszenie występujące w przestrzeni wewnętrznej szyb zespolonych. Nalot pary wodnej nie jest wówczas możliwy do usunięcia pomimo np. wycierania szyb. Natomiast spotykane często wyroszenie pary wodnej na powierzchniach szyb zwróconych do wnętrza pomieszczenia lub na zewnątrz budynku – jest naturalnym zjawiskiem występującym przy podwyższonej wilgotności powietrza i temperaturze szkła niższej od otaczającego powietrza. Nalot pary wodnej na szkle jest wówczas możliwy do usunięcia poprzez wytarcie szyb.
Wyeliminowanie tego zjawiska nie jest możliwe. Efekt kondensacji pary wodnej na zewnętrznych powierzchniach szyb zespolonych w żadnym wypadku nie świadczy o wadliwości, złej jakości szyb zespolonych i nie jest objęte gwarancją. Traktować go należy jako potwierdzenie wysokiej izolacyjności cieplnej szyb.

Interferencja światła

Zjawisko interferencji światła zwane prążkami BREWTERA pojawia się w szybach wówczas gdy są one wykonane z dwu tafli szkła o prawie identycznej grubości tj. takich których różnica grubości jest rzędu długości fal światła białego. Stosowana obecnie powszechnie metoda „float” do produkcji szkła okiennego, pozwala na otrzymywanie szkła o stałej, powtarzalnej grubości, prawie całkowicie pozbawionego wad optycznych. Zastosowanie szkła float do produkcji szyb zespolonych, w połączeniu z uzyskiwaniem prawie idealnej równoległości obu tafli szkła w szybie zespolonej produkowanej na nowoczesnych liniach produkcyjnych – może prowadzić do powstania niepożądanego zjawiska zwanego interferencją światła. Zjawisko widoczne jest w postaci słabo – widocznych wielokolorowych plam, pasów lub pierścieni, rozmieszczonych w różnych miejscach na powierzchni szyby zespolonej. W przypadku oświetlenia słonecznego mają one zabarwienie zmieniające się od czerwonego do niebieskiego. Zjawisko to nie może być traktowane jako wada wykonania szyb zespolonych, gdyż wynika z samych zasad budowy szyb. Zjawisko to, o ile występuje jest widoczne tylko okresowo, pod pewnymi kątami obserwacji szyb. Zjawisko szybko znika, gdy zmieni się temperatura powietrza lub ciśnienie.

Efekt podwójnej szyby

W szybie zespolonej znajduje się ściśle określona, zamknięta ilość powietrza / gazu. Ciśnienie i temperatura gazu są takie, jak powietrza atmosferycznego w czasie produkcji szyb. Jeśli po zamontowaniu, szyby zespolone znajdują się w innych warunkach, zmieniona zostaje temperatura, ciśnienie powietrza, spowoduje to powstanie nieuniknionych różnic pomiędzy ciśnieniem wewnątrz szyby zespolonej, a ciśnieniem zewnętrznym. Takie różnice ciśnienia powodują nacisk na tafle szkła w szybie zespolonej, którego następstwem jest niewielkie ugięcie się szkła. Przykładowo, w okresie letnim, gdy temperatura szyb zespolonych rośnie do 30°C lub więcej – gaz wewnątrz szyby rozgrzewa się i ciśnienie jego wzrasta. Ciśnienie to powoduje nacisk na tafle szkła szyby zespolonej, które wyginają się nieznacznie na zewnątrz. W okresie zimowym mamy do czynienia ze zjawiskiem odwrotnym, polegającym na wklęśnięciu szyb pod wpływem obniżenia się ciśnienia wewnątrz szyby zespolonej, powodowanego spadkiem temperatury w szybie.
Ponadto, na powierzchniach szyb zespolonych może także dochodzić do wielokrotnego odbicia o różnym stopniu nasilenia. W niektórych przypadkach, wielokrotne odbicie może być bardziej wyraźne np. wówczas, gdy tło szyby jest ciemne lub jeśli szyby są powlekane. Zjawisko to jest prawidłowością charakteryzującą wszystkie szyby zespolone.

Anizotropia

Zjawisko anizotropii występuje w szkle hartowanym tj. szkle, które zostało poddane obróbce termicznej w celu wywołania trwałych naprężeń powodujących podniesienie wytrzymałości mechanicznej formatki szkła. Ponieważ w tak wykonanej szybie sąsiadują ze sobą obszary o bardzo zróżnicowanych naprężeniach, powoduje to powstawanie różnic dróg optycznych promieni świetlnych załamujących się wewnątrz szkła. Efektem tego są widoczne czasami pod pewnym kątem obserwacji ciemno zabarwione pierścienie, ciemniejsze cętki, pasma na powierzchni szyb w przypadku występowania światła spolaryzowanego i / lub oglądania takiej szyby przez szkła polaryzujące. Światło spolaryzowane występuje w normalnym świetle dziennym. Stopień polaryzacji zależy od pogody i położenia słońca. Są to więc obszary, w których nastąpiło częściowe wygaszenie odbitych promieni słonecznych. Zmiana kąta patrzenia na dany obszar szyby powoduje znikanie tego zjawiska.

Ślady po ssawkach

Zjawisko powstawania na wilgotnej szybie widzialnych dla obserwatora śladów odbitych ssawek, etykiet, palców lub dłoni jest związane z tym, że powierzchnia szyb zespolonych po zakończeniu produkcji jest silnie zaktywizowana i hydrofilowa. Pracownik linii przy produkcji szyb zespolonych zdejmuje szybę przyczepiając ssawki w pobliżu środka ciężkości szyby zespolonej i separuje ją przekładkami korkowymi przy ustawieniu na stojak. Ślady po ssawkach, odbicia korków dystansowych, ślady po etykietach szczególnie uwidaczniają się pod wpływem pary wodnej. Zjawisko to nie może być traktowane jako wada, gdyż jest widoczne jedynie na zaparowanej szybie. W normalnej eksploatacji, na szybie suchej nie jest ono widoczne.

Pękanie szkła

Szkło należy do materiałów kruchych, które nie podlegają plastycznym odkształceniom. Po przekroczeniu swojej wytrzymałości natychmiast pęka. Pęknięcie powodowane jest oddziaływaniem na szkło naprężeń mechanicznych i termicznych większych niż dopuszczalne dla danej formatki. Oznacza to, że jeśli dana szyba została dostarczona do klienta w całości, a pęknięcie szkła nastąpiło w trakcie montażu lub eksploatacji szyby – to powodów pęknięcia należy szukać w czynnikach oddziaływających na szkło w momencie jego pęknięcia. Obecne metody produkcji szkieł pozwalają na utrzymywanie naprężeń wewnętrznych szkła na niskim, kontrolowanym poziomie. Dodatkowo, ewentualne wady wynikające z niewłaściwych naprężeń wewnętrznych ujawniłyby się w trakcie operacji związanych z produkcją szyb zespolonych. W przypadku, gdy sposób zastosowania szkła może powodować zwiększone naprężenia w szkle, zalecane jest dokonywanie niezbędnych obliczeń wytrzymałościowych dla prawidłowego doboru grubości i rodzaju szkła.